TAGS:
இரவு | Mendicancy | பொருட்பால் | Wealth | thirukural,thirukkural,tirukural,tirukkural, திருவள்ளுவர் திருக்குறள்,thiruvalluvar,thirukural chapter,athigaram,kural,english to tamil,section,tamil thirukural,english couplets,thirukural search,tamil tutorial,thirukural in tamil,learn thirukural
திருவள்ளுவரின் திருக்குறள்

« நல்குரவு 
இரவச்சம் » 


அதிகாரம்/Chapter: இரவு / Mendicancy

இரக்க இரத்தக்கார்க் காணின் கரப்பின்
அவர்பழி தம்பழி அன்று.



இரந்து கேட்க தக்கவரைக் கண்டால் அவனிடம் இரக்க வேண்டும், அவர் இல்லை என்று ஒளிப்பாரானால் அது அவர்க்கு பழி, தமக்கு பழி அன்று.



ஏதும்‌ இல்லா நிலையில், எவரிடம் ஏற்பது இழிவாகாது என்று தோன்றுகிழதோ அவரிடம் பிச்சை ஏற்கலாம்; அவர் தர மறுத்து, மறைத்தால் பழி அவர்க்கே; இரப்பவர்க்கு அன்று.


When those you find from whom 'tis meet to ask,- for aid apply;
Theirs is the sin, not yours, if they the gift deny.


If you meet with those that may be begged of, you may beg; (but) if they withhold (their gift) it is their blame and not yours.



irakka iraththakkaark kaaNin karappin
avarpazhi thampazhi andru

இன்பம் ஒருவற்கு இரத்தல் இரந்தவை
துன்பம் உறாஅ வரின்.



இரந்து கேட்ட பொருள் துன்பமுறாமல் கிடைக்குமானால், அவ்வாறு இரத்தலும் இன்பம் என்று சொல்லத் தக்கதாகும்.



நாம் கேட்டதைப் பிறர் மனவருத்தம் இல்லாமல் தந்தால், பிச்சை எடுப்பது கூட ஒருவனுக்கு இன்பமே.


Even to ask an alms may pleasure give,
If what you ask without annoyance you receive.


Even begging may be pleasant, if what is begged for is obtained without grief (to him that begs).



inpam oruvaRku iraththal irandhavai
thunpam uRaaa varin

கரப்பிலா நெஞ்சின் கடனறிவார் முன்நின்று
இரப்புமோ ரேஎர் உடைத்து.



ஒளிப்பு இல்லாத நெஞ்சும், கடைமையுணர்ச்சியும், உள்ளவரின் முன்னே நின்று இரந்து பொருள் கேட்பதும் ஓர் அழகு உடையதாகும்.



ஒளிவு மறைவு இல்லாத மனம் உடையவராய், இது என்கடமை என்று அறிபவர் முன்னே நின்று, ஒன்றை அவரிடம் கேட்பதும் கேட்பவர்க்கு அழகுதான்.


The men who nought deny, but know what's due, before their face
To stand as suppliants affords especial grace.


There is even a beauty in standing before and begging of those who are liberal in their gifts and understand their duty (to beggars).



karappilaa nenjin katanaRivaar munnhindru
irappumoa raeer udaiththu

இரத்தலும் ஈதலே போலும் கரத்தல்
கனவிலும் தேற்றாதார் மாட்டு.



உள்ளதை மறைத்துக் கூறும் தன்மையைக் கனவிலும் அறியாதவரிடத்தில் இரந்து கேட்பதும் பிறர்க்கு கொடுப்பதைப் போன்ற சிறப்புடையது.



ஒளிவு மறைவு என்பதைக் கனவிலும் எண்ணிப் பாராதவரிடம் சென்று, ஒன்றைக் கேட்பதும், பிறர்க்குக் கொடுப்பதைப் போன்றதே.


Like giving alms, may even asking pleasant seem,
From men who of denial never even dream.


To beg of such as never think of withholding (their charity) even in their dreams, is in fact the same as giving (it oneself).



iraththalum eedhalae poalum karaththal
kanavilum thaetraadhaar maattu

கரப்பிலார் வையகத்து உண்மையால் கண்ணின்று
இரப்பவர் மேற்கொள் வது.



ஒருவர் முன் நின்று இரப்பவர் அந்த இரத்தலை மேற்கொள்வது, உள்ளதை இல்லை என்று ஒளித்துக்கூறாத நன்மைகள் உலகத்தில் இருப்பதால் தான்.



கண் எதிரே நின்று, வறுமைப்பட்டவர் வாயால் கேட்காமல் கண்ணால் கேட்கத் தொடங்குவது, ஒளிவுமறைவு இல்லாமல் அவருக்குக் கொடுப்பவர் இவ்வுலகத்தில் இருப்பதால்தான்.


Because on earth the men exist, who never say them nay,
Men bear to stand before their eyes for help to pray.


As there are in the world those that give without refusing, there are (also) those that prefer to beg by simply standing before them.



karappilaar vaiyakaththu uNmaiyaal kaNNindru
irappavar maeRkoL vadhu

கரப்பிடும்பை யில்லாரைக் காணின் நிரப்பிடும்பை
எல்லாம் ஒருங்கு கெடும்.



உள்ளதை ஒளிக்கும் துன்பநிலை இல்லாதவரைக் கண்டால், இரப்பவரின் வறுமைத் துன்பம் எல்லாம் ஒரு சேரக் கெடும்.



இருப்பதை மறைப்பதாகிய நோய் இல்லாதவரைக் கண்டால், இல்லாமையாகிய நோய் எல்லாம் மொத்தமாக அழியும்.


It those you find from evil of 'denial' free,
At once all plague of poverty will flee.


All the evil of begging will be removed at the sight of those who are far from the evil of refusing.



karappitumpai yillaaraik kaaNin nirappidumpai
ellaam orungu kedum

இகழ்ந்தெள்ளாது ஈவாரைக் காணின் மகிழ்ந்துள்ளம்
உள்ளுள் உவப்பது உடைத்து.



இகழ்ந்து எள்ளாமல் பொருள் கொடுப்பவரைக் கண்டால், இரப்பவரின் உள்ளம் மகிழ்ந்து உள்ளுக்குள்ளே உவகை அடையும் தன்மையுடையதாகும்.



அவமதிக்காமல், இழிவாகப் பேசாமல் எடுத்துக் கொடுப்பவரைக் கண்டால், பிச்சை கேட்பவரின் மனம் மகிழ்ந்து உள்ளுக்குள்ளே உவகை கொள்ளும்.


If men are found who give and no harsh words of scorn employ,
The minds of askers, through and through, will thrill with joy.


Beggars rejoice exceedingly when they behold those who bestow (their alms) with kindness and courtesy.



ikazhndheLLaadhu eevaaraik kaaNin makizhndhuLLam
uLLuL uvappadhu udaiththu

இரப்பாரை இல்லாயின் ஈர்ங்கண்மா ஞாலம்
மரப்பாவை சென்றுவந் தற்று.



இரப்பவர் இல்லையானால், இப் பெரிய உலகின் இயக்கம் மரத்தால் செய்த பாவை கயிற்றினால் ஆட்டப்பட்டுச் சென்று வந்தாற் போன்றதாகும்.



பிச்சை ஏற்பார் என்பவர் இல்லாது போய் விட்டால், குளி்ர்ந்த பெரிய இவ்வுலகத்தில் வாழ்பவரின் வாழ்க்கை, வெறும் மரப்பொம்மைகளின் போக்குவரத்தாகவே ஆகிவிடும்.


If askers cease, the mighty earth, where cooling fountains flow,
Will be a stage where wooden puppets come and go.


If there were no beggars, (the actions done in) the cool wide world would only resemble the movement of a puppet.



irappaarai illaayin eerngaNmaa Gnaalam
marappaavai sendruvanh thatru

ஈவார்கண் என்னுண்டாம் தோற்றம் இரந்துகோள்
மேவார் இலாஅக் கடை.



பொருள் இல்லை என்று இரந்து அதைப் பெற்றுக் கொள்ள விரும்புவோர் இல்லாதபோது, பொருள் கொடுப்பவனிடத்தில் என்ன புகழ் உண்டாகும்.



தம்மிடம் வந்து ஒன்றைப் பிச்சையாகக் கேட்பவர் இல்லாதபொழுது, கொடுக்கும் மனம் உள்ளவர்க்குப் புகழ் ஏது?.


What glory will there be to men of generous soul,
When none are found to love the askers' role?.


What (praise) would there be to givers (of alms) if there were no beggars to ask for and reveive (them).



eevaarkaN eNNundaam thoatram irandhukoaL
maevaar ilaaak kadai

இரப்பான் வெகுளாமை வேண்டும் நிரப்பிடும்பை
தானேயும் சாலும் கரி.



இரப்பவன் எவரிடத்திலும் சினம் கொள்ளாதிருக்க வேண்டும், அவன் அடைந்துள்ள வறுமைத் துன்பமே அவனுக்கு அறிவு புகட்டும் சான்றாக அமையும்.



பிச்சை ஏற்பவன் அது கிடைக்காதபோது கோபங்கொள்ளக்கூடாது; வேண்டும்பொழுது பொருள் கிடைக்காது என்பதற்கு அவனுக்கு ஏற்பட்டுள்ள துன்பமே போதுமான சான்றாகும்.


Askers refused from wrath must stand aloof;
The plague of poverty itself is ample proof.


He who begs ought not to be angry (at a refusal); for even the misery of (his own) poverty should be a sufficient reason (for so doing).



irappaan vekuLaamai vaeNdum nirappidumpai
thaanaeyum saalum kari


« நல்குரவு 
இரவச்சம் »